Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten (74)

Wie ben je? Dick Waal, 70 jaar en getrouwd met Nelleke; zij is 66 jaar. We hebben drie kinderen: Jennifer (41), Robbert (38) en Carolien (33) en vier kleinkinderen met nog één opkomst.

Wat doe je? Ik ben gepensioneerd. Vroeger werkte ik bij een ondernemers- organisatie voor logistiek en transport. Nu doe ik veel voor de Cirkelbus. Ik ben chauffeur, bijrijder en ik zit in het bestuur. Het is een geweldige organisatie en wat zijn de mensen die meerijden blij dat wij dit mooie werk doen. Als bestuurslid heb ik ook overleggen met de zorgtehuizen en andere disciplines. Dat maakt dit vrijwilligers- werk interessant. Ik doe dit nu 7 jaar en hoop het nog lang vol te kunnen houden. Vroeger heb ik ook 20 jaar lang in het comité van de Paardenmarkt gezeten. Dat waren ook nog eens mooie tijden.

Waar woon je? Wij wonen met veel plezier aan de Leidseweg tegenover “Ter Wadding “. Vanaf ons trouwen nu al weer 44 jaar. Onze kinderen zijn hier geboren en opgegroeid.

Wat vind je van Voorschoten? Voorschoten is geweldig, ik ga hier nooit meer weg. Ik kom oorspronkelijk uit Den Haag en mijn vrouw uit Wassenaar. Alles is hier lekker dichtbij. Zee, duinen, bos, mooi historisch centrum en niet te vergeten Leiden. Op de fiets ben je er zo.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Je kan zien dat de gemeente minder doet aan het overhangend groen en het maaien van de bermen. Dat vind ik jammer. Ook de fietspaden hebben op plekken ongelijke stenen of zijn te smal. Met al die bakfietsen en elektrische fietsen is het veel gevaarlijker geworden als fietser en dat vind ik wel zorgwekkend. Tja……. en dan wonen wij bij de wegversmalling Voorschoten uit, richting Leiden. Het is hier elke dag feest: toeteren, middelvingers, geschreeuw naar elkaar en over de stoep en het fietspad wordt er uitgeweken als er te weinig geduld is om te wachten………..veel automobilisten maken er een potje van. Ik hoop dat er nu echt snel een verkeersbord langs de weg komt met 30 erop. Dat is hard genoeg op onze veel te smalle weg met geparkeerde auto’s op het fietspad.

Met dank aan Dick Waal.

Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten (73)

Wie ben je? Frank ten Have, 59 jaar en getrouwd met Carola. Wij hebben drie zonen Paul, Max en Ivo.

Wat doe je? Ik ben partner bij Deloitte. Ik adviseer met name overheden op het terrein van ruimtelijke en economische ontwikkeling. Dus als er een nieuwe wijk wordt ontwikkeld dan word ik betrokken bij het project. Daarbij kijken wij naar financiële haalbaarheid, duurzaamheidseisen en samenwerking met bouwers en ontwikkelaars. Ik heb projecten door heel Nederland met een groep adviseurs. Verder ben ik voorzitter van de Ondernemers vereniging hier in Voorschoten en ik ben betrokken bij de “ Binnenvest ”, dit is een organisatie voor dak en thuislozen in Leiden en omstreken. Verder wil ik nog kwijt dat ik de ziekte Alopecia gekregen heb. Dit is een auto-immuunziekte waarbij de haargroei van binnenuit geblokkeerd wordt. Soms komt dit ook plaatselijk voor dan wordt het Alopecia Areata genoemd. In het begin vond ik het heel moeilijk maar nu iedereen aan mij gewend is zonder haar heb ik er vrede mee.

Waar woon je? Ik ben geboren en getogen in Voorschoten. Nu wonen wij al 15 jaar aan de Leidseweg tegenover de Laurentius kerk. Alle zonen zijn uit huis dus we hebben ruimte genoeg met zijn tweetjes. Ons huis stamt uit 1910 en wij hebben het helemaal in originele staat terug gebracht. Het is hier heerlijk wonen, dicht bij het centrum en we hebben vaak onverwachts aanloop, wat wij gezellig vinden. Het is hier met recht een “ warm bad “.

Wat vind je van Voorschoten? Voorschoten is prachtig. We hebben een mooi centrum en veel activiteiten met en door vrijwilligers. Veel groen maakt Voorschoten zo uniek en ik hoop dat de Duivenvoorde corridor, Beresteijn, Berbice, Bijdorp en de parken in stand blijven zoals ze nu zijn.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Wat ik jammer vind is dat de Duivenvoorde corridor bebouwd gaat worden. Deze groene strook geeft juist de kwaliteit weer van Voorschoten. Als er dan gebouwd moet worden doe dit dan in het centrum. Bouw woningen voor jongeren en ouderen zodat wij een gevarieerde groep inwoners behouden.

Met dank aan Frank ter Haven.

Marleen Persoon interviewt belangrijke mensen voor Voorschoten 

Wat doe je? Ik ben een goedheiligman die elk jaar op 5 december lekkernijen en cadeautjes uitdeelt aan alle kinderen. Heel vroeger deelde Sint Nicolaas eten en geld uit aan de arme kinderen maar in de loop der jaren is dit veranderd in snoepgoed en presentjes. Verder heb ik één grote hobby en dat is dat ik alles wat de bak en suiker Pieten maken, altijd wil proeven. Ik kan er niet van afblijven: de pepernoten, de chocolade letters, de dikke speculaas………maar mijn favoriet is het gevulde speculaas met het echte amandelspijs. Ja Sinterklaas is een oude snoeperd. Als mijn pij te strak wordt doe ik een paar dagen rustig aan. Verder hou ik van lezen, vooral mooie gedichten en de mooie tekeningen van jullie bekijken. Helaas worden mijn ogen wat ouder vandaar dat ik verschillende brillen heb. Ja Sinterklaas is als het om brillen gaat wel een beetje een ijdeltuit!

Waar woon je? Alhoewel mijn verre voorouders in Turkije geboren zijn woon ik al jaren in Spanje. Elk jaar kom ik naar Nederland en dan kom ik ook bij alle lieve kinderen in Voorschoten langs. Als jullie maar je verlanglijstje op tijd af hebben dan doen mijn pieten de rest.

Wat vind je van Voorschoten? Ik vind het geweldig om elk jaar hier op bezoek te komen. Het is hier altijd gezellig en er zijn helemaal geen stoute kinderen. Ook de ouders van alle kinderen leveren altijd ruim op tijd de verlanglijstjes in en dat werkt voor mij heel prettig. Sommige huizen zijn wat moeilijk te bereiken maar het is mij nog elk jaar gelukt om niemand te vergeten. Ik kom erg graag in Voorschoten.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Oooh dat is een moeilijke vraag. Voorschoten is al zo’n fijn dorp. Maar ik maak me wel een beetje zorgen dat de lieve kinderen van nu, later niet in Voorschoten kunnen wonen, omdat er niet genoeg huizen voor hen zijn. Ik hoop dat er in de toekomst veel goedkopere huizen komen zodat ik elk jaar nog meer kinderen hier kan blijven ontmoeten.

Met dank aan Sinterklaas

Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten (72)

Wie ben je? Sandra Poppelier, ik ben 49 jaar en heb een relatie met René. Ik heb twee kinderen Celine (20) en Robin (18). Ik heb twee hondjes Puck en Zwieber.

Wat doe je? Ik ben in dienst bij een drukkerij in Leiden. Het is een baan met veel variatie, er wordt veel etalage materiaal gemaakt. Het is allemaal maatwerk, snijteksten op allerlei voorwerpen en zelfs geborduurde letters op stof dus met de naaimachine. Mijn grote uit de hand gelopen hobby is het organiseren van kinderpartijtjes: “Schmink’Ster’Sandra”. Ik heb hier een heel feestpakket voor: schminken, glitter tattoos, foam clay, zandtekenen, ballon vouwen, belly paint, hairwraps en ik druk op allerlei voorwerpen ook op stof, letters of figuren. Hier haal ik al mij positieve energie uit, het is erg leuk om te doen. Ik ben ook vrijwilliger bij de speel-o-theek hier in Voorschoten.

Waar woon je? Wij wonen in de Sixlaan. Een hele fijne gezellige buurt. We hebben gezellige buren en het is kindvriendelijk. Boschgeest is prettig om te wonen, het centrum, de trein en de supermarkt zijn lekker dicht bij.

Wat vind je van Voorschoten? Ik ben geboren in Zwijndrecht. Met mijn nu ex-man ben ik toen in een nieuwbouw appartement komen wonen in Starrenburg I. Daarna hebben we in de Tulpstraat gewoond. Voorschoten is geweldig hier ga ik niet meer weg. Door alle kennissen en vrienden die ik nu heb en de gezellige Voorstraat vind ik het hier prima. Alle steden zijn dicht bij en ik wandel graag met de hondjes in het groen hier in de buurt.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Voorschoten mag van mij zo groen blijven als mogelijk is. Jongelui van 15 tot 20 jaar hebben niet zo veel. Vroeger hadden we de Lindehoeve en het Basement. Nu hangt de jeugd op straat en in de parken. Hier zouden wij eens wat voor moeten verzinnen. Verder ben ik heel tevreden en vind ik dat er veel georganiseerd wordt. Ik was een keer zondagmiddag op life muziek afgekomen in “Het Wapen”, alle leeftijden waren vertegenwoordigd; jongelui, ouderen en gezinnen met kinderen mengen in Voorschoten goed met elkaar.

Met dank aan Sandra Poppelier.

Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten (71)

Wie ben je? Nico van Haastrecht ik ben 60 jaar en getrouwd met Annelies (58). We hebben één dochter en twee zonen.

Wat doe je? Ik ben al ruim 30 jaar elektrotechnisch ingenieur. Ik freelance en ontwerp grote elektrische installaties bij o.a. chemische fabrieken, raffinaderijen, hoogspanningsstations, voor de vuilverbranding en ook windmolens. Dus ik heb gevarieerde opdrachten wat mijn werk zo breed houdt. Naast mijn werk schrijf ik graag over hoe ik het leven zie en hoe ik tegen dingen aankijk. Dit vanuit betrokkenheid met de maatschappij. Zie het maar zo dat ik op allerlei onderwerpen een frisse blik wil werpen.

Waar woon je? Wij wonen tijdelijk in een appartement midden in het centrum “het bruisende hart van Voorschoten”. Vroeger hebben wij 18 jaar in Voorschoten gewoond waarvan 13 jaar in de Ferdinand Bollaan, voordat wij vertrokken naar Warnsveld bij Zutphen. Nu de kinderen uit huis zijn willen we weer graag een mooi huis hier in Voorschoten kopen.

Wat vind je van Voorschoten? We zijn niet voor niets teruggekomen. We bekijken al twee jaar huizen in de regio maar in Voorschoten willen wij wonen. We hebben hier nog veel vrienden en kennissen. Voorschoten is geweldig, een dorp met mooie wijken. De fijne winkelstraat en de mooie ligging aan de Vliet. Dorps maar centraal! We genieten er zo van om weer terug te zijn, om weer over de Voorschotense markt te lopen en een boodschap bij Heijmans te doen.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Ik zou niets speciaals willen veranderen. We zouden wel ons dorp voor ons allemaal moeten houden, zodat je iedereen blijft kennen. Wat dan ook belangrijk is dat we de werkgelegenheid hier stimuleren en betaalbare woningen bouwen. In de Schoolstraat blijven er ’s nachts veel fietsen staan en in het weekend word ik wel eens opgeschikt van omvallende fietsen. Maar ja dat weet je als je in het centrum woont dan hoor je in het weekend de jongeren naar huis gaan. Dat heeft ook zijn charme.

Met dank aan Nico van Haastrecht